نخستین دوره «جایزه جهانی دیپلماسی فرهنگی و عمومی جمهوری اسلامی ایران» با هدف شناسایی و تقدیر از افرادی برگزار شد که در عرصه بینالمللی برای معرفی ظرفیتها و واقعیتهای ایران فعالیت میکنند. در این رویداد، حجتالاسلام والمسلمین محمدمهدی ایمانیپور، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، بر اهمیت روایتگری صحیح از ایران و نقش آن در دیپلماسی عمومی تأکید کرد.
ایمانیپور با اشاره به اهمیت تبیین واقعیتهای ایران اسلامی، روایتگری را یکی از ابزارهای مؤثر برای اصلاح تصویر ایران در افکار عمومی جهان دانست. از نگاه او، معرفی دقیق و واقعبینانه کشور میتواند در کاهش سوء برداشتها، مقابله با تصویرسازیهای نادرست و حتی کاهش زمینههای شکلگیری فشارها و منازعات مؤثر باشد.
به گفته رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، این جایزه سه هدف اصلی را دنبال میکند:
- شناسایی راویان و کنشگران مؤثر ایران در عرصه بینالمللی.
- قدردانی از افرادی که در حوزه دیپلماسی عمومی و فرهنگی فعالیت میکنند.
- تقویت روایتهای واقعی و مقابله با تحریف تصویر جمهوری اسلامی ایران.
وی همچنین تأکید کرد که ساختن تصویری مطلوب از ایران تنها وظیفه یک نهاد خاص نیست و مجموعهای از ظرفیتهای فرهنگی، اجتماعی، علمی و رسانهای باید در این مسیر مشارکت داشته باشند. در این میان، سازمانهای مردمنهاد و افرادی که از ظرفیت ارتباطی و رسانهای خود برای معرفی ایران استفاده میکنند، جایگاه ویژهای دارند.
از سوی دیگر، در این مراسم بر نقش دیپلماسی عمومی مردممحور تأکید شد؛ رویکردی که در آن ارتباط مستقیم افراد، نهادهای مدنی، هنرمندان، رسانهها، دانشگاهیان و دیگر گروههای اجتماعی با مخاطبان خارجی میتواند به شناخت بهتر ایران کمک کند.
این جایزه همزمان با سیویکمین سالروز تأسیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد و فرصتی برای معرفی فعالان این حوزه فراهم کرد. برگزیدگان در ۱۳ حوزه مختلف از جمله فرهنگ و هنر، دیپلماسی عمومی و علمی، رسانه، روایتگری ایران، ایرانیان خارج از کشور، زنان، قرآن و تبلیغ، حقوق، ترجمه و نشر، سازمانهای مردمنهاد، ادیان توحیدی و ورزش انتخاب شدند.
بر اساس اعلام برگزارکنندگان، از میان حدود ۳۰۰ گزینه پیشنهادی، در نهایت ۴۵ چهره داخلی و خارجی بهعنوان برگزیده یا شایسته تقدیر انتخاب شدند.
در مجموع، برگزاری این رویداد را میتوان تلاشی برای برجستهکردن ظرفیتهای مردمی و فرهنگی در عرصه روابط بینالملل دانست؛ ظرفیتی که میتواند با تکیه بر روایتهای مستند و ارتباط مستقیم با افکار عمومی جهان، زمینه شناخت دقیقتر جامعه جهانی از ایران و کاهش فاصله میان واقعیتهای موجود و تصویری که از کشور ارائه میشود را فراهم کند.
